موزيك- ويديو

موزیک ویدیو

 در دایرةالمعارف اینکارتا نوشته است)Becky Sue Epstein(این مطلب را

 

موزیک ویدیو، فیلمی تمام موسیقایی یا تولیدی ویدیوئی است که موسیقی آهنگساز یا گروه موسیقی خاصی را با انگاره های بصری مکمل، ترکیب می سازد. اغلب موزیک ویدیوها از تلویزیون پخش می شوند،و برخی در فروشگاه ها بر روی نوار ویدیو یا دیسک های لیزری فروخته می شوند.

طی دهه های 1960 و 1970 میلادی، آهنگسازان راک نظیر گروه بریتانیایی بیتل ها، به تولید آنچه "فیلم های آوازی[1]" نام گرفت، پرداختند. امکان زیادی برای پخش اینگونه فیلم ها وجود نداشت، اما این وضعیت تا اواخر دهه ی 70 میلادی ادامه یافت؛ موقعی که آهنگسازان راک شروع به استفاده از موزیک ویدیو کردند تا آثار ضبط شده ی جدید خود را ارتقاء بخشند.  با گسترش کانال های کابلی تلویزیونی در دهه ی 80 و برپایی تلویزیون" ام تی وی" در سال 1981، موزیک ویدیوها بسیارمردمی شدند. طی مدت زمان کوتاهی، تقریباً هر هنرمند بزرگ راک- با علم به اینکه یک اثر ویدیویی، بسیار به سرعت مخاطبان زیادی را به خود جذب می کند- دست به تولید موزیک ویدیوهایی می زد که همزمان با تازه ترین آثارشان پخش می شد.

خیلی به سرعت، دیگر سبک های موسیقی ، نظیر کانتری و گاسپل[2]، نیز به پخش موزیک ویدیو روی آوردند. امروزه برخی شبکه ها برنامه های موزیک ویدیوی خود را محدود به یک نوع موسیقی کرده اند. مثلاً شبکه ویدیو هیتز1 (وی اچ 1)[3] صرفاً به پخش موسیقی پاپیولار هیتز[4] می پردازد. شبکه های خاص شبانه نیز صرفاً نوع خاصی از موسیقی ها را به صورت ویدیو پخش می کنند. ام تی وی، وی اچ 1 و شبکه های دیگر، اکنون با پخش جهانی خود، امکان دسترسی بیشتر به مشتری را به آهنگسازان داده اند.

سبک موزیک ویدیوها نیز بسیار متنوع است. هنرمندان گرانقیمتی چون مایکل جکسون و مادونا که اجراگرانی امریکایی اند، ویدیوهایی را تولید می کنند که رقص آرایی[5]، طراحی صحنه، لباس، و گاه جلوه های ویژه ی استادانه ای در آنها به کار می رود. دیگرآهنگسازان از قالب هایی ساده تر بهره می گیرند؛ مثلاً اجرایی را با یک نور و صحنه آرایی ابتدایی و مختصر، ضبط تصویری می کنند. برخی آهنگسازان، چندین موزیک ویدیو را با خط داستانی یا مضمونی دامنه دار، در آلبومی جدید عرضه می کنند.  

موزیک ویدیوها نقش بسیار عمده ای در شکل دادن به تصور مردم از خواننده ها دارند. انگاره ی بصری، جلوه های ویژه و تدوین، بدل به عناصر شاخص موزیک ویدیو شده اند. سبک موزیک ویدیو تأثیر قدرتمندی بر تبلیغات، تصاویر متحرک، و شوهای تلویزیونی گذاشته است.

 

موزیک ویدیو    

موزیک ویدیو فیلمی است که جنبه ی تبلیغی برای موسیقی عامه پسند، به ویژه آوازهای راک دارد.پخش موزیک ویدیو از تلویزیون به شکل گسترده  از اوایل دهه ی 80 میلادی آغاز شد. موزیک ویدیو را می توان، همچون آگهی های بازرگانی ، به عنوان فرم اصلی هنر پسامدرن در نظر گرفت: هنری پیوندی[6]، انگلی[7]، و رو-نگارانه[8]، که غالباً در معرض خطر تجاری شدن یا تظاهر زیبایی شناسانه قرار دارد و کاملاً موجز و همگونی پذیر[9] می باشد.

برای اولین بار در اواخر دهه ی 1960 گروه بیتل ها قطعه های فیلمبرداری شده را جایگزین حضور فردی خویش بر صفحه ی تلویزیون کردند، و نیز یک دهه  بعد، برای نخستین بار گروههایی چون پانک ها، که بازارهای تجاری مرسوم، آن ها را به حاشیه رانده بود، به منفعت تجاری و تبلیغاتی این فرم هنری پی بردند. اما موزیک ویدیو تا تأسیس ام تی وی (موزیک تلویزیون) در سال 1981 میلادی، حضور آنچنان فراگیری نداشت. از آن پس بود که به بخشی جدایی ناپذیر از بازاریابی برای هر ترانه بدل شد. پایه ی سبک آن را نیز بیتل ها به واسطه ی آهنگ های "کمک[10]" و "شبِ یک روزِ مشقت بار[11]" ریختند؛ آثاری به کارگردانی ریچارد لِستر[12] که ترانه ی روی فیلم را از قید تابعیت بی دلیل نسبت به طرح داستانی و مفهوم رهانید تا مضحکه های سینمای صامت را، که کاربرد جدیدشان جهت تجلیل از یک وضعیت بود، جایگزین آن نماید.

جنبشی که در سال 1975 با کلیپ "کوئین[13]" برای "راپسودی بوهمیایی[14]" بوجود آمد، ثابت کرد که  ویدیو، اگر یکجا کیفیات یک ترانه را معنا و تعیین نکند، چه قابلیت های گسترده ای خواهد داشت، (حالاچه با نیت خیربرای بیننده- شنونده ها طراحی شده باشد، چه با نیت شر). در اواخر دهه ی 70 میلادی، ویدیوهای ساخته ی "دِوو[15]" و دیگر هنرمندان "موج نو[16]"، اساس و ماهیت این فرم هنری را شکوفا و متبلور ساخت. با فرا رسیدن عصر ام تی وی، کلیپ های فراگیر پرفورمانس جای خود را به سبکی مفهوم گرا[17] دادند که سوررئالیسم خاص آنها بیشتر قراردادی بود تا ابداعی و ویژگی سبک ظاهرفریب و بی محتوای آنها به سرعت تبدیل به یک کلیشه شد: تدوین تداعی گرانه[18]، موقعیت های چندگانه ی نمایشی که نه به خاطر تناسب با موضوع، بلکه بیشتر به خاطر تأثیر مجازی شان انتخاب می شوند، فضایی برای دلالتگری که در آن ترس از فقدان معنای واقعی نیست، و بستر هیجان انگیزی برای ارجاع دادن به، کش رفتن از و مجدداً کار کردن با گنجینه ی عظیم و جادویی انگاره های بصری قرن بیستم- در زمینه ی سینما، تلویزیون، نقاشی، اخبار، عکاسی، و غیره.

نتیجه این شد که طی سالیانی نه چندان طولانی، هر آنچه می شد تجربه کرد، به انجام رسید. خیلی زود موزیک ویدیو به لحاظ زیبایی شناختی عرصه هایی فراوانی را پیمود و تجربه گرایان تلاش زیادی را برای به جا گذاشتن تأثراتی نوین به انجام رساندند. عمدتاً دو فیلم ساز مؤلف سرآمد این فرم هنری بودند که  دهه ی 80 میلادی اوج فعالیت آنان محسوب می شود، یکی "مایکل جکسون" بود با کلیپ های نوآورانه ی "بیت ایت[19]" و "بیلی جین[20]" (هر دو محصول سال 1983) که با رقص آرایی های بسیار قوی و نیز حال و هوای پارانویایی خود نشان از یک متظاهر افراط کار در عرصه ی "تریلر[21]"  می داد، و دیگری "مدونا" بود، که عنوان درجه یک را به خاطر دو کلیپ که از تحسین برانگیزترین ویدیوهایی هستند که تا به اکنون ساخته شده است، کسب کرد؛ یکی "همچون یک نیایش[22]"(محصول 1990) نام دارد و دیگری، که به عمد بر جاذبه فراوان جنسی متکی است، عنوان "عشقم را توجیه کن[23]"(1990) را داراست. هنوز موزیک ویدیو به لحاظ خیال انگیزی- که آثار مدونا را شامل می شود اما مایکل جکسون را دیگر نه- وسیله ای فوق العاده بیانگر برای به وجود آوردن (نظیر آهنگ "رایحه ی روح نوجوانان[24]" اثر گروه نیروانا، محصول 1991)، رمزگشایی(نظیر ترانه ی "از دست دادن مذهبم[25]" اثر گروه آر. ای. ام، محصول 1991)، و یا نوآوری صِرفِ (نظیر آهنگ "بیا برقصیم[26]" از دیوید بوی[27]، 1983) مفهوم بنیادی یک ترانه است. هنوز ترانه های خوب خواهان دارند، البته مادامیکه پخش ام تی وی باعث شود که برای صداهایی متوسط نیز مشتریان زیادی پیدا شود، در نهایت موسیقی غالباً در تعیین، و نه تکذیب، دقیق پیش بینی مسرت بخش کلیپ شماره ی اولی که شبکه تا کنون پخش کرده، به اندازه ی کافی موفق عمل خواهد کرد- ترانه ی "ویدیو ستاره ی رادیو را کشت[28]" اثر باگل ها[29].

   انتخاب شده است )  Tom Carson( مطلب فوق از دایرةالمعارف بریتانیکا به قلم

 

 

---

[1] Song films

[2] Gaspel

[3] Hits1(Vh-1)

[4] Popular Hits

[5] Chorography

[6] hybrid

[7] parasitic

[8] appropriative

[9] assimilable

[10] help

[11] A Hard Day's Night

[12] Richard Lester

[13] Queen

[14] Bohemian Rhapsody

[15] Devo

[16] new wave

[17] conseptual

[18]associative editing

[19] Beat it

[20] Billie Jean

[21] Thriller

[22] Like a Prayer

[23] Justify My Love

[24] Smells Like Teen Spirit

[25] Losing My Religion

[26] Let's Dance

[27] David Bowie

[28] Video Killed the Radio Star

[29] the Buggles