تئاتر کودکان

ضرورت تئاتر کودکان

نوشته: موسی گلدبرگ
برگردان: علی ظفر قهرمانی نژاد


اشاره: موسی )کلِر( گُلدبرگ نویسنده ی خوشنامی است. پژوهش های متعددی در مورد قصه های کودکانه ای چون پینوکیو، علاءالدین، سیندرلا و... با نگره ای امروزی دارد و نیز در باب جنبش های فمینیستی عصر مدرن، آثار معتبری به طبع رسانده است. تنها اثر مکتوب او در حوزه ی تئاتر، کتاب «فلسفه و اسلوب تئاتر کودکان» می باشد که ترجمه ی ذیل از روی قطعه ای از آن صورت گرفته است. تحلیلی چنین کارآمد از تئاتر کودکان از وجوه متنوع، اعم از روانشناسی، جامعه شناسی، زیبایی شناسی و آموزش، در نوشتاری به این فشردگی بسیار تأمل برانگیز است. به دلیل اهمیت بنیادین این مبحث، نظر علاقمندان را به آن جلب می کنیم



«چرا باید تئاتر کودکان داشته باشیم؟ »

 سنت هنری
به نظر میرسد موجه ترین پاسخ به سؤال فوق این باشد: «برای به وجود آوردن یک سنت هنری». پاسخ خوبی است اما زیاد واقع بینانه نیست. این منطقی است که بپنداریم اگر کودک مخاطب تئاترهای خوب باشد به احتمال زیاد در آینده به یک مخاطب بزرگسال تئاتر بدل می شود، اما سندی عینی که چنین چیزی را ثابت کند وجود ندارد. هنوز هیچ پژوهش و تحقیقی نتوانسته ثابت کند که روزی کودکان مخاطب تئاتر به مخاطبان بزرگسال این هنر بدل خواهند شد. به لحاظ آماری یکی از موانع اثبات این رابطه، عبارت «تئاتر خوب» است. اگر تئاتر «خوبِ» کودک باعث میشود که افراد درسن بزرگسالی به دیدن تئاتر بروند، آیا تئاتر «بد» کودک موجب اجتناب آنان نمی شود؟