| تبليغات | X |
|
ali-zafar
|
||
|
Cultural Studies |
توصيه هايي براي نمايشنامه نويسي
ارسطو گفته است: «تمام نمايشنامه ها را بايد به شكل نمايشي و نه روايي نوشت.» بين اين دو تمايز بزرگي وجود دارد: متن روايي به ما چيزي مي گويد، حال آنكه متن نمايشي چيزي را به ما نشان مي دهد. به مثالي از كتاب هنر نمايشنامه نويس اثر «بيل پكارد» توجه كنيد:
خانواده
نمايشنامه اي كه در دوران نمايندگي (آگوستو بوال) مبنايي براي جلسات مجادله بود
برگردان: علي ظفر قهرماني نژاد
شخصيتها (به ترتيب ورود)
ماريا دا گراچا (دختر جوان تر)
ماريا دا گلوريا (دختر بزرگتر)
سباستيانا (مادر)
بتو (برادر گلوريا و گراچا)
اورلاندو (پدر)
بابا بزرگ (پدربزرگ گلوريا و گراچا)
موقعيت نمايشي:
صحنه در خانواده اي از طبقه زيرمتوسط روي مي دهد. روي صحنه ميزي نهارخوري هست كه نزديك تلويزيون قرار دارد. چسپيده به اين اتاق، اتاق خواب است. همه چيز بسيار ساده است و فضا با عكسهاي خانوادگي تزئين شده. يكشنبه است و موقع نهار. پشت ميز گلوريا تكليف مدرسه اش را انجام مي دهد و گراچا تلويزيون تماشا مي كند.
|